Shah (hubby) sudah hampir sebulan kembali bertugas di Pangkalan Udara Subang. Sebelum neh kat Pangkalan Udara Kuching. Setahun weols duk berasingan...jenuh Khayra merindu papa nya. Papa selalu gak balik sini seminggu or 2 minggu sekali. Tengok keadaan klu bizi sgt sebulan sekali. Sekarang papa dah ada depan mata. Aku n Khayra sangatttt suka,sangatt happy. Tak lama lagik kan bulan pose. Bole weols pose together-gether. Raya tak tau lagik maybe Shah kena bertugas.
Klu dikenang-kenangkan aku kesian kat Khayra selalu demam rindu kat papa. Nak buat camner kan aku n Khayra tak bole ikut pindah ke sana. Penah sekali tu Khayra demam tapi tak nak makan ubat. Khayra nak papa gak yang bagi makan ubat. Aiseyyy pening pale aku. Jenuh memujuk nya tapi tak jalannn. Keras hati gak budak Khayra nehhh....Aku tepon Shah citer pasal Khayra. Pagi esok nya Shah balik kebetulan ada task kat sini. Nampak muka papa jer Khayra laju nak makan ubat. Dapat jumpa papa kejap pon jadi lah terus sihat. Hari yang sama,petang Shah terbang balik ke Kuching. Macam dekat jer bole ulang alik. Klu aku mampuih keras penat tau. Allah sentiasa menduga umat nya cuma dengan dugaan yang berbeza. Itulah dugaan weols dulu...dugaan kecil. Apepon "Selamat kembali bertugas buat my lovely hubby" ayg sentiasa menyokong abg. Khayra sekarang semakin manja,semakin notty,semakin bijak,semakin pot pet,semakin putih dan makin tinggi hehehe... (sekali sekala puji)



5 comments:
happy for u ;)
Dugaan duduk berjauhan....
Kiranya sis kuat jugak, jaga Khyra tika hubby tiada di sisi...
inilah yg dikatakan kasih sayang dan tanggungjawabkan...
bila kita selalu ingat kasih dan sayang seseorang tu, ia senantiasa membuatkan kita sentiasa bertanggungjawab...
Bukan mudah nak jadik mcm awak tau!!!
syukur alhamdullilah...happy for u sis!
kesian khayra.. rindu sungguh dia kat papa.. anak manja papa ni..!!
eemm seronokla papa dah balik dok sini...
khayra nak adik..?
Post a Comment